Ontmoetingen op weg naar Wenen.

We zijn vandaag aan onze 27ste dag bezig, van onze reis van huis naar Wenen en terug. Op die tocht ontmoet je heel veel mensen. Het begon al in Nederland. In de zon zagen we een bankje met daarop een gebruinde man. We vroegen hem of we naast hem mochten om te eten. Dat was geen probleem. Onze filosoof, zo noemen we hem maar, begon direct met zijn verhaal. Hij was van huis  gegaan omdat zijn gevoel dit ingaf. En nu deze ontmoeting, niet toevallig zo vond hij. Hij hield een betoog van ongeveer 20 minuten en Jannie kreeg aan het eind een compliment omdat ze iemand is die heel goed kan luisteren. Sloeg hij de spijker op z'n kop. We hebben nog vaak over zijn verhaal samen gepraat.

Iedere ontmoeting is belangrijk, als we de naam niet weten geven wij een naam, want wat is iemand zonder naam, die vergeet je, je kunt hem niet duiden, zo ontmoetten we een aantal keren onze 'koffiefietsers'. We zagen hen voor het eerst toen we als verzopen katjes een restaurant binnen gingen. Zij zaten aan een bakkie koffie met heerlijk gebak.

Het fietsen is internationaal, je komt dus ook Amerikanen tegen. Van onze leeftijd. Ontzettend sportief, ze ondernamen van alles, skieën, kanoën, fietsen, ijshockey en zo meer. Na de vierde ontmoeting kregen we allebei een pet, met een fietsfiguur erop geborduurd. We zetten hem op als we op de terugweg gaan. 

Of wat te denken van Cheriel, die drie dagen met ons at en bier etiketten spaarde, hij had er al 13000. Nu ging hij de brouwerijen af om nieuwe exemplaren. Met hem spreken we ook met Joost, de man die achter de telefoon zit bij 112. Boeiende verhalen had hij te vertellen.

Op weg naar een camping reden we onze gids achterop. Zij stonden op een camping die wij  niet zochten. Maar goed dat we daar heen gingen, die avond kregen we noodweer en op die camping was een ruime recreatiezaal, iets wat je niet vaak ziet. Tegelijk waren daar ook onze paprika campers. Het was zondag en wij hadden te weinig eten om te kunnen koken. Govert op de Hollander af om een paprika, iets wat Jannie niet wilde, maar de paprika kwam er. Zo konden we die avond een potje koken.

Niet vergeten onze Jos, de musicus, een boeiende persoonlijkheid. We kwamen hem tegen op de boot en later op de camping. We kregen een gesprek over naturisme en geloven. Heel boeiend en interessant. Jos bedankt voor de ontmoeting met jou.

Nog een aantal mensen waar we herinneringen aan overhouden: dezelfde tent fietsers, de natuurkundigen, de prater op het kruispunt, de brenger naar de camping en tot slot onze redder in nood.

De laatste bood ons aan bij hem thuis te slapen toen we in Wenen op de camping kwamen. Die dag was heel anders verlopen dan we hadden gedacht, het werd heel laat en er was onweer op komst. Onze zorg werd waar, we kwamen in het onweer en besloten bij een benzinestation binnen te gaan. Waar is de camping? De man wist van geen camping. Een andere man kwam binnen en wist wel waar de camping was en bood ons met de auto daarheen te brengen. In de stromende regen konden we onze tent niet meet opzetten. De technische man werd onze redder in nood. Kom met mij mee om bij mij thuis te slapen. Je kijkt even vreemd, maar we gingen en hebben heerlijk geslapen.

De komende dagen gaan we Wenen bekijken. We hebben er in de zoektocht naar de camping al wat van gezien en het ziet er heel uitnodigend uit.

Hartelijke groet uit Wenen.