De paden zijn gestopt, weer thuis

Afgelopen woensdag 21 augustus zijn we weer thuis gekomen. Na een tocht van 2550 km deden we de deur van ons huis weer open. Op het raam naast de deur werden we welkom thuis geheten en de buren stonden ons met een dikke glimlach op te wachten. De kinderen kwamen en we hebben heel gezellig met elkaar gegeten. Fantastisch om zo te worden begroet. We kijken terug op een fijne fietstocht, veel gezien en veel om over na te praten. Dat doen we dan ook bijna elke dag. We halen dingen op die we mee maakten of praten over mensen die we ontmoetten. Over de buurvrouw van de camping die 8 jaar geleden haar man verloor toen hij onwel werd tijdens fietsen en ter plekke stierf. Wat een moedige vrouw die nu alleen fietst en blijmoedig haar tochten maakt. Of over de man die met zijn vrouw samen op een tandem van Oostenrijk naar Denemarken fietste. We schatten hem boven de 70 jaar en zijn vrouw kon slecht zien, daarnaast beefde haar lichaam alsof ze ziek was. Over de man in het vroegere Oost-Duistland die ons de weg wees, wij vroegen om water en hij kwam glimlachend terug en zei 'Hier heb je DDR wasser'. Of over de tekenbeten, die we voor het eerst in ons leven kregen. We zaten op een plek te eten er er liepen binnen enkele minuten meer dan 5 teken tegen onze benen omhoog. Zelfs in onze shirt liepen ze, zagen we later. Uiteindelijk hebben er drie de kans gekregen om in onze huid te kruipen. Over de diverse campings waarop we stonden. Kinderen die 's avonds kwamen vragen of we mee deden met een sprelletjes avond. Heel veel herinneringen die we ophalen en ons inspireren om een volgend jaar weer te gaan als we gezond zijn. We vinden het leuk dat je ons hebt gevolgd via de blog en wie weet melden we ons het volgend jaar weer voor een nieuwe reis. Hartelijke groet Govert en Jannie.

Door stad en land

Hamelen is voor ons verbonden met ratten. Vandaag gaan we ze proberen te vangen. Een unieke kans, we staan in de stad Hamelen, dan moet je je kans waarnemen. Wie weet komen we thuis met een hoeveelheid van deze beestjes. We hebben de stad Berlijn bekeken, wat een indrukwekkende stad, zeker bezien vanuit de wending, zoals ze dat hier noemen. Brokken van de scheidings muur staan er nog en op sommige plaatsen is de plaats van de muur gemarkeerd op de weg. Heel bijzonder dat hier ongeveer 25 jaar geleden een muur is afgebroken die stad en land opdeelde in twee delen. Daarnaast is het een stad met prachtige gebouwen maar ook op dit moment een grote bouwput is! Ongelofelijk wat er wordt gebouwd en de afgelopen tijd is verbouwd. Deze vakantie hebben we ook een unicum meegemaakt, 72 km rijden door stromende regen. Niet eerder meegemaakt, wel regen maar geen hele dag. Rond de middag gingen we in een restaurant eten, toen werd het droog, we wilden weer gaan fietsen en het begon werkelijk te stortregenen. We hadden geen keus, dus gewoon fietsen. We kwamen op de camping en het werd droog. Daar waren we overigens wel heel blij mee. Vanuit Berlijn hebben we 120 km afgelegd met de trein naar Magdeburg, de fiets ging overigens wel mee. Het was lastig om vanuit Berlijn de route te vinden en we kregen een gedeelte met heel veel slingers en slechte wegen. Straks gaan we nog even de stad in, we zijn benieuwd wat we tegen komen. Morgen en woensdag wachten ons flinke klimmen. Afstanden van 5 km flink klimmen vinden wij zwaar. Voor jullie misschien een eitje, maar ja wij hebben niet zoveel kracht in de benen en knieën. Tot slot van deze blog, we hebben het goed naar onze zin. We genieten van het prachtige landschap waar we doorheen fietsen. Hartelijke groet vanuit het spannende Hamelen

Langs zee en door het bos

Het is al weer even geleden dat we iets hebben laten horen. Er was eerder geen gelegenheid, dus nemen we die nu te baat. Om te beginnen met de wolven is het meegevallen. We hebben er geen gezien, wel zagen we gisteren een vos op de camping. Die liep er rond alsof hij het goed naar zijn zin had. dus in plaats van wolven een vos. We hebben besloten om niet bang te zijn voor de vos. Ondertussen hebben we al een hele route afgelegd, we staan nu in Berlijn op de camping. We zijn langs de Oostzee gefietst en kwamen bij de Poolse grens, dat hadden we niet verwacht. We waren te ver gereden en ineens zagen we de grens, heel leuk. Wel een aparte ervaring om daar helemaal naar toe te zijn gefietst.We hebben dus door de vroegere DDR gefietst, soms zie je dat nog wel. Elke keer als we slechte wegen zagen en huizen die enkel de kleur grijs vertonen maakte Govert de opmerking: ' kijk dat is nog een Honecker huis' Honecker was nl de laaste leider van de DDR. We rijden over wegen en vaak ook door bos, de bossen zijn hier uiteraard groter dan bij ons. We moesten 10 km door een bos en verdwaalden. Twee uur lang wisten we niet waar we heen moesten, dat is een vervelende ervaring op zo'n moment. Je probeert van alles en er is geen aanwijzing. Uiteindelijk hebben we ons georiënteerd op de zon en kwamen we er uit. Wij heel erg blij!! We kwamen wel op een andere plek uit het bos dan de bedoeling was, we vroegen een mevrouw de weg en om water. ze kwam terug met twee bidons water en een fles bronwater met het voorstel om ons per auto naar onze bestemming te brengen. Het was heel heet die dag, ze zag ons zweten en werd bezorgd over ons. We hebben haar omhelsd voor haar hartelijke meeleven! Nu staan we in Berlijn en bezoeken de stad, heel indrukwekkend. Zodra het mogelijk is zullen we de blog weer bijwerken. hartelijke groet Govert en Jannie.