De paden zijn gestopt, weer thuis

Afgelopen woensdag 21 augustus zijn we weer thuis gekomen. Na een tocht van 2550 km deden we de deur van ons huis weer open. Op het raam naast de deur werden we welkom thuis geheten en de buren stonden ons met een dikke glimlach op te wachten. De kinderen kwamen en we hebben heel gezellig met elkaar gegeten. Fantastisch om zo te worden begroet. We kijken terug op een fijne fietstocht, veel gezien en veel om over na te praten. Dat doen we dan ook bijna elke dag. We halen dingen op die we mee maakten of praten over mensen die we ontmoetten. Over de buurvrouw van de camping die 8 jaar geleden haar man verloor toen hij onwel werd tijdens fietsen en ter plekke stierf. Wat een moedige vrouw die nu alleen fietst en blijmoedig haar tochten maakt. Of over de man die met zijn vrouw samen op een tandem van Oostenrijk naar Denemarken fietste. We schatten hem boven de 70 jaar en zijn vrouw kon slecht zien, daarnaast beefde haar lichaam alsof ze ziek was. Over de man in het vroegere Oost-Duistland die ons de weg wees, wij vroegen om water en hij kwam glimlachend terug en zei 'Hier heb je DDR wasser'. Of over de tekenbeten, die we voor het eerst in ons leven kregen. We zaten op een plek te eten er er liepen binnen enkele minuten meer dan 5 teken tegen onze benen omhoog. Zelfs in onze shirt liepen ze, zagen we later. Uiteindelijk hebben er drie de kans gekregen om in onze huid te kruipen. Over de diverse campings waarop we stonden. Kinderen die 's avonds kwamen vragen of we mee deden met een sprelletjes avond. Heel veel herinneringen die we ophalen en ons inspireren om een volgend jaar weer te gaan als we gezond zijn. We vinden het leuk dat je ons hebt gevolgd via de blog en wie weet melden we ons het volgend jaar weer voor een nieuwe reis. Hartelijke groet Govert en Jannie.

Door stad en land

Hamelen is voor ons verbonden met ratten. Vandaag gaan we ze proberen te vangen. Een unieke kans, we staan in de stad Hamelen, dan moet je je kans waarnemen. Wie weet komen we thuis met een hoeveelheid van deze beestjes. We hebben de stad Berlijn bekeken, wat een indrukwekkende stad, zeker bezien vanuit de wending, zoals ze dat hier noemen. Brokken van de scheidings muur staan er nog en op sommige plaatsen is de plaats van de muur gemarkeerd op de weg. Heel bijzonder dat hier ongeveer 25 jaar geleden een muur is afgebroken die stad en land opdeelde in twee delen. Daarnaast is het een stad met prachtige gebouwen maar ook op dit moment een grote bouwput is! Ongelofelijk wat er wordt gebouwd en de afgelopen tijd is verbouwd. Deze vakantie hebben we ook een unicum meegemaakt, 72 km rijden door stromende regen. Niet eerder meegemaakt, wel regen maar geen hele dag. Rond de middag gingen we in een restaurant eten, toen werd het droog, we wilden weer gaan fietsen en het begon werkelijk te stortregenen. We hadden geen keus, dus gewoon fietsen. We kwamen op de camping en het werd droog. Daar waren we overigens wel heel blij mee. Vanuit Berlijn hebben we 120 km afgelegd met de trein naar Magdeburg, de fiets ging overigens wel mee. Het was lastig om vanuit Berlijn de route te vinden en we kregen een gedeelte met heel veel slingers en slechte wegen. Straks gaan we nog even de stad in, we zijn benieuwd wat we tegen komen. Morgen en woensdag wachten ons flinke klimmen. Afstanden van 5 km flink klimmen vinden wij zwaar. Voor jullie misschien een eitje, maar ja wij hebben niet zoveel kracht in de benen en knieën. Tot slot van deze blog, we hebben het goed naar onze zin. We genieten van het prachtige landschap waar we doorheen fietsen. Hartelijke groet vanuit het spannende Hamelen

Langs zee en door het bos

Het is al weer even geleden dat we iets hebben laten horen. Er was eerder geen gelegenheid, dus nemen we die nu te baat. Om te beginnen met de wolven is het meegevallen. We hebben er geen gezien, wel zagen we gisteren een vos op de camping. Die liep er rond alsof hij het goed naar zijn zin had. dus in plaats van wolven een vos. We hebben besloten om niet bang te zijn voor de vos. Ondertussen hebben we al een hele route afgelegd, we staan nu in Berlijn op de camping. We zijn langs de Oostzee gefietst en kwamen bij de Poolse grens, dat hadden we niet verwacht. We waren te ver gereden en ineens zagen we de grens, heel leuk. Wel een aparte ervaring om daar helemaal naar toe te zijn gefietst.We hebben dus door de vroegere DDR gefietst, soms zie je dat nog wel. Elke keer als we slechte wegen zagen en huizen die enkel de kleur grijs vertonen maakte Govert de opmerking: ' kijk dat is nog een Honecker huis' Honecker was nl de laaste leider van de DDR. We rijden over wegen en vaak ook door bos, de bossen zijn hier uiteraard groter dan bij ons. We moesten 10 km door een bos en verdwaalden. Twee uur lang wisten we niet waar we heen moesten, dat is een vervelende ervaring op zo'n moment. Je probeert van alles en er is geen aanwijzing. Uiteindelijk hebben we ons georiënteerd op de zon en kwamen we er uit. Wij heel erg blij!! We kwamen wel op een andere plek uit het bos dan de bedoeling was, we vroegen een mevrouw de weg en om water. ze kwam terug met twee bidons water en een fles bronwater met het voorstel om ons per auto naar onze bestemming te brengen. Het was heel heet die dag, ze zag ons zweten en werd bezorgd over ons. We hebben haar omhelsd voor haar hartelijke meeleven! Nu staan we in Berlijn en bezoeken de stad, heel indrukwekkend. Zodra het mogelijk is zullen we de blog weer bijwerken. hartelijke groet Govert en Jannie.

De paden op de lanen in.

Het is de tweede keer dat we verslag doen van onze fietstocht. Vroeger hebben wij op school een lied geleerd dat heet: De paden op de lanen in. Wij zongen dat uit volle borst. Een variatie hierop geldt voor de afgelopen week: De grindpaden op de hobbellanen in. Zo was het regelmatig en nog wel onder de volle zon. Toen we hier aankwamen in Lubeck hebben we God gedankt en onszelf een schouderklopje gegeven dat we in 12 dagen fietsen hier zijn aangekomen. Naar mate we langer fietsen genieten we er meer van. Het is allemaal zo simpel. Je staat om 7 uur op, eet buiten voldoende en doet dat heel ontspannen. Geen krant lezen en je mails bekijken, gewoon je voorbereiden op de fietstocht van deze dag. Onderweg zeggen we regelmatig tegen elkaar: Heerlijk hè zo ontspannen fietsen. Altijd weer spannend waar je aankomt, op welke camping je gaat overnachten. Govert kan zich later heel moeilijk de campings herinneren waar we hebben gestaan, als hulpmiddel geeft hij nu iedere camping een naam. Die naam is karakterestiek voor de camping.Twee voorbeelden: De dure camping/de oude vrouwen camping. Hierdoor wordt bij hem gemakkelijk het beeld opgeroepen op welke campings we hebben gestaan. Ontmoetingen zijn heel leuk, zoals met Rob en Marian, we stonden 3 camping's bij elkaar. Rob maakte een verslag van hun fietstocht en illustreerde dat met tekeningetjes van plaatsen waar hij was langs gefietst. Nu staan we bij 2 Belgen, leuke mensen. De meeste mensen zijn overigens heel leuk, totdat Govert zijn telefoon kwijt was die stond op te laden in de wasruimte. (jazeker Govert heeft een telefoon, het is bijna niet te geloven) Op dat moment verdenk je iedereen dat hij een dief is. Later bracht iemand de telefoon bij de receptie, zij had hem gevonden. Hoe het precies zit is nog een raadsel, maar hij is terug. Nu vinden we de mensen allemaal weer heel aardig. Vandaag bekijken we Lubeck en morgen hopen we langs de Oostzee te gaan fietsen. Er is wel een probleempje, we rijden door gebieden waar wolven zijn. Dat lijkt met name voor Jannie heel eng. Maar we hebben een oplossing gevonden voor de angst voor wolven. Elke avond vertellen we elkaar het sprookje van Hans en Grietje en staan uitvoerig stil bij het moment dat de buik van de wolf werd opengesneden en grootmoeder weer levend en wel door kon leven. Daar putten we moed uit. Met volle moed gaan we morgen aan het tweede onderdeel van onze route beginnen die eindigt in Berlijn. We doen ons best om deze blog over een week weer bij te werken, op onze volgende rustdag. Hartelijke groet Govert en Jannie.

Bijna in Duitsland

Na 6 mooie fietsdagen hebben we vandaag onze eerste rustdag. We staan op een gezellige rustige camping bij het vestingstadje Bourtange.
Vanmorgen een uurtje langer geslapen dan afgelopen dagen, de was gedaan en genoten van de rust en het fluiten van de vogels.

De eerste week hebben we door Nederland gefietst, via Tiel naar Arnhem, langs Doesburg en Zutphen. We hebben op een camping gestaan in hartje Giethoorn, tussen de sloten en bruggen. Heel gezellig!
Maandag kwamen we in de buurt van Vledderveen en zijn we van de route afgeweken om Jans en Liesbeth, Manoah, Jelte en Tinke te bezoeken.
Een leuke onverwachte ontmoeting. Na een heerlijke lunch en een hartelijk afscheid, zijn we verder gereden en kwamen op camping "Tikvah" (Hoop) vlak bij kamp Westerbork.

's Avonds zijn we over het kamp gereden en hebben de herinneringstekens bekeken. Onvoorstelbaar hoeveel Nederlandse Joden hier zijn weggevoerd naar de vernietigingskampen. Daar word je stil van en zijn geen woorden voor.

Op de camping hadden we leuke ontmoetingen met diverse mensen. Allemaal heel vriendelijk en gastvrij.

En nu staan we dus in Bourtange, vlak naast de ommuurde vesting. Gisteravond hebben we er gegeten op het marktplein. Ziet er allemaal heel leuk uit.
We kijken terug op een prachtige week en heel veel mooi weer. Echt vakantie.

Morgen hopen we Duitsland in te gaan, altijd weer even spannend hoe het over de grens is. We zien er naar uit!

Een hartelijke groet, Govert en Jannie

Het is bijna zover .......

Lieve volgers,

Als alles goed gaat nog 2 nachten slapen, dan hopen we aan een nieuwe fietsvakantie te beginnen!

We hadden eigenlijk al een paar dagen onderweg willen zijn maar op de valreep werden we overvallen door buikgriep (de tassen stonden al gepakt!).

Ondanks het prachtig mooie fietsweer zat er niets anders op dan ons vertrek uit te stellen.
We zijn dankbaar dat we ons weer beter voelen en genieten zodoende van een paar vakantiedagen in eigen tuin, ook heel ontspannen!

Zoals het er nu uitziet zijn we donderdag weer voldoende aangesterkt om aan de tocht te beginnen.
We zijn van plan om een rondje Nederland-Duitsland te gaan fietsen via de Hanzefietsroute.
Dit gaat via Zaltbommel - Nijmegen - Doesburg en zo schuin omhoog naar de Duitse grens.
Dan via Bremen en Hamburg naar Lübeck, de Oostzeekust en dan naar beneden richting Berlijn.
Vanaf Berlijn kunnen we dan weer richting Nederland.

We weten nog niet of we heel dit rondje gaan afmaken, het zou kunnen dat we stukjes afsnijden of vanuit Berlijn met de trein terug komen. Dit geheel afhankelijk hoe snel (of langzaam) het gaat en of het niet te laat in de tijd wordt.

Zoals ook de voorgaande jaren vinden we het weer spannend om aan de tocht te beginnen maar de ervaring heeft geleerd dat we bij de dag moeten leven en dat we het meestal ontzettend leuk vinden.

We doen ons best om jullie op de hoogte te houden. (Ik schrijf dit bericht op de vaste computer want op de I-pad lukte het niet, dat belooft dus niet veel goeds!....)


Een hartelijke groet,
Govert en Jannie