Soms word je wakker omdat je even naar de wc moet, of omdat de vogels de nieuwe dag aankondigen. Dan is het nog donker en moet je gissen hoe laat het is. Wij werden wakker omdat het regende. Nu is dat in onze vakantie geen bijzonder verschijnsel. In de tent hoor je heel goed de regen op je tentdak. Je slaapt verder met de hoop dat het droog wordt. Deze morgen was het niet droog geworden toen we wakker werden. We stonden aan een meer en de lucht was grijs. Opbreken met regen is niet zo'n probleem, we pakken alles in terwijl de tent dicht is en dan trekken we onze regenkleding aan. We laden alles op de fiets en als laatste pakken we de tent in. Lekker alles is ingepakt, daar gaan we.
Deze dag hadden we een tocht van 50 km gepland, niet zo ver dus. De regen bleef aanhouden, we gingen op zoek naar een geschikte plaats om koffie te drinken en vonden die in een bushokje. Dat was niet de eerste keer, hier maken we vaak gebruik van. Dit hokje was niet zo schoon, maar dat namen we voor lief. We gingen verder totdat Jannie riep: 'Govert, volgens mij gaat het niet goed, mijn band is lek!' Ze had dit goed geconstateerd, de eerste lekke band. Het wiel er uit en een nieuwe band erin. Ondertussen bleef het regenen! De buitenband was gescheurd, dus de andere dag naar de fietsen maker voor een nieuwe band.Hij wilde wel een band leveren, maar er niet omleggen. Toch kwam hij even later terug om te zeggen dat hij het wel wilde doen. Gelukkig, het was snel voor elkaar, wij op weg naar onze volgende bestemming. We waren in Viborg en konden door de stad rijden om die te bekijken. Wat een opluchting, alles voor elkaar. We reden verder, toen Jannie opnieuw wenkte ( ze reed achter mij ) volgens mij heb ik nu een lekke achterband. Het was niet te geloven, maar wel waar. We zagen opnieuw een scheur in de buitenband en de band was lek.
Lopend terug naar de fietsen maker, we moesten smeken of hij een nieuwe achterband om wilde leggen. Uiteindelijk had hij het zo voor elkaar. Na een uur was Govert weer terug bij Jannie en konden we dankbaar onze route beginnen. Het was ondertussen 12.00 uur geworden. We waren dankbaar dat het weer voor elkaar was.
Een dag om nooit te vergeten.
Hartelijke groet van Govert en Jannie.
Ps. Morgen gaan we naar Legoland! Leuk hoor!
zondag 24 juli 2011
donderdag 21 juli 2011
Het hoogste punt bereikt
Ruim vier weken was het ons ultieme doel en afgelopen zaterdag was het, na bijna 1500 kilometer fietsen, dan zover, om half vier in de middag reden we Skagen binnen!
Het gaf toch wel een heel bijzonder gevoel dat we hier op de fiets vanuit Nederland aan kwamen. De afgelopen weken, vooral in het begin twijfelden we wel eens of we het wel zouden halen. We waren soms behoorlijk moe, pijn in de benen en wel eens de moed in de schoenen bij de vele regen en wind! We zijn daarom ook heel dankbaar dat God ons de kracht gaf en ons hier veilig bracht.
We vonden een gezellige camping dicht bij het dorp.
Zaterdag was het prachtig weer maar zondag goot het weer van de regen, zo gaat dat. We wilden zondag graag naar de uiterste punt bij Skagen, waar de zee van 2 kanten samenkomt.
Omdat het regende zijn we eerst naar een museum geweest. Heel leuk! Er hangen schilderijen van schilders die in de periode van 1870 tot 1930 in Skagen leefden en werkten. Prachtige schilderijen hangen er van het leven in Skagen in die tijd. We hebben genoten van het mooie gebouw en alles wat we zagen.
Halverwege de middag zijn we naar de punt gegaan. Het regende nog steeds maar toen we bij de punt kwamen werd het droog.
Het is werkelijk heel mooi als je daar staat met aan 2 kanten één grote watermassa! Je ziet het water in het midden tegen elkaar spatten! Het weer werkte mee, want het waaide flink.
Het was een schitterende beloning voor onze inspanningen!
En nu ....... zijn we begonnen aan de terugreis!
Eerder hadden we wel eens geopperd om een paar dagen in Skagen te blijven maar voor onze benen is het toch beter om in beweging te blijven, haha!
Maandag zijn we dus weer met nieuwe moed op de fiets gestapt.
We hebben tot nu toe langs de oostkust gereden maar gaan vanaf morgen verder het land in en dan min of meer recht naar beneden door Jutland.
Het landschap is aan deze kant van Denemarken anders dan aan de westkust.
Tot nu toe is het hier dichter bevolkt, ook meer bos. Verder moeten we soms flink klimmen, dat was trouwens aan de westkust soms ook.
Vandaag zijn we in Mariage, een heel oud stadje aan een fjord. Vanaf de camping kijken we op het water, leuk!
Iedere keer ontmoeten we andere fietsers, zo vorige week in Hirtshals een Nederlander die in Noorwegen was wezen fietsen. Leuk die contacten, Maandag zagen we 2 wandelaars uit Denemarken en tot onze verbazing hadden ze hun hond bij zich met jawel: een dubbele rugzak op! We wisten niet wat we zagen. We mochten hen op de foto zetten, dus die krijgen jullie nog te zien, grappig.
Hartelijke groet,
Govert en Jannie
Het gaf toch wel een heel bijzonder gevoel dat we hier op de fiets vanuit Nederland aan kwamen. De afgelopen weken, vooral in het begin twijfelden we wel eens of we het wel zouden halen. We waren soms behoorlijk moe, pijn in de benen en wel eens de moed in de schoenen bij de vele regen en wind! We zijn daarom ook heel dankbaar dat God ons de kracht gaf en ons hier veilig bracht.
We vonden een gezellige camping dicht bij het dorp.
Zaterdag was het prachtig weer maar zondag goot het weer van de regen, zo gaat dat. We wilden zondag graag naar de uiterste punt bij Skagen, waar de zee van 2 kanten samenkomt.
Omdat het regende zijn we eerst naar een museum geweest. Heel leuk! Er hangen schilderijen van schilders die in de periode van 1870 tot 1930 in Skagen leefden en werkten. Prachtige schilderijen hangen er van het leven in Skagen in die tijd. We hebben genoten van het mooie gebouw en alles wat we zagen.
Halverwege de middag zijn we naar de punt gegaan. Het regende nog steeds maar toen we bij de punt kwamen werd het droog.
Het is werkelijk heel mooi als je daar staat met aan 2 kanten één grote watermassa! Je ziet het water in het midden tegen elkaar spatten! Het weer werkte mee, want het waaide flink.
Het was een schitterende beloning voor onze inspanningen!
En nu ....... zijn we begonnen aan de terugreis!
Eerder hadden we wel eens geopperd om een paar dagen in Skagen te blijven maar voor onze benen is het toch beter om in beweging te blijven, haha!
Maandag zijn we dus weer met nieuwe moed op de fiets gestapt.
We hebben tot nu toe langs de oostkust gereden maar gaan vanaf morgen verder het land in en dan min of meer recht naar beneden door Jutland.
Het landschap is aan deze kant van Denemarken anders dan aan de westkust.
Tot nu toe is het hier dichter bevolkt, ook meer bos. Verder moeten we soms flink klimmen, dat was trouwens aan de westkust soms ook.
Vandaag zijn we in Mariage, een heel oud stadje aan een fjord. Vanaf de camping kijken we op het water, leuk!
Iedere keer ontmoeten we andere fietsers, zo vorige week in Hirtshals een Nederlander die in Noorwegen was wezen fietsen. Leuk die contacten, Maandag zagen we 2 wandelaars uit Denemarken en tot onze verbazing hadden ze hun hond bij zich met jawel: een dubbele rugzak op! We wisten niet wat we zagen. We mochten hen op de foto zetten, dus die krijgen jullie nog te zien, grappig.
Hartelijke groet,
Govert en Jannie
donderdag 14 juli 2011
Omrijden
We rijden langs de kust,naast een dijk, die het binnenland tegen water moet beschermen. Aan beide zijden van de dijk is een weg. Wij kiezen ervoor om aan de buitenkant te rijden. We zien de zee en voelen de wind. Windkracht 6, komt recht op ons af. Dus op de pedalen, het kost veel kracht, heel veel kracht. Kijk daar is een restaurant boven op de dijk, lekker koffie met gebak. Nog 7 km tegen de wind en we zijn op de camping. Als we van de fiets komen, hebben we moeite om ons staande te houden. Onze spieren hebben heel veel moeten doen. Het is de tweede dag achter elkaar dat we sterke tegenwind hebben. De tent moet goed vastgezet worden om niet te worden weggeblazen. De andere morgen gaan we weer moedig verder, we zijn uitgerust! Nog maar net op de fiets zien we een bord met de naam van de plaats waar we naar toe moeten. Kijk daar moeten we heen en wonder boven wonder we hebben wind in de rug. Hoe is het mogelijk. Wel een weg waar ook de auto's op rijden, maar dat nemen we voor lief. 'Heerlijk Jannie' roept Govert over zijn schouder naar achter, waar Jannie rijdt. 'Lekker de wind in de rug'. Niet een keer maar verschillende keren spreekt hij zijn verbazing uit dat we de wind in de rug voelen.
Jannie reageert: 'Het duurt wel lang voordat we een aanwijzing krijgen, we gaan toch wel goed?' 'O kijk daar in die bocht krijgen we een aanwijzing', inderdaad, maar niet de aanwijzing die we zoeken. na 7 km met dé wind in de rug, roept Jannie: ' Zie je dat restaurant daar op die dijk?, daar hebben we gisteren koffie gedronken'. Zou het echt zo zijn, zijn we aan de binnenkant van de dijk gereden waar we gisteren de buitenkant namen? Jawel hoor, 7 km met de wind in de rug de verkeerde kant op. Er zit maar een ding op, terug tegen de wind. We
komen terug bij het beginpunt en hebben 15 km gereden, opnieuw met veel tegenwind.
Dit was een negatief voorbeeld, we hebben ook een positieve situatie. De kaart geeft een route
aan door het bos, veel slingers en stijgen en dalen, met wisselend tegenwind. We kiezen
ervoor om de kustroute te nemen, niet wetend hoe die zal zijn. Al snel zien we dat er een
fietspad naast de autoweg is. We rijden door een prachtig duingebied, met wisselend door de
duinvalleien uitzicht op de zee. Met de wind in de rug. Schatting windkracht 5. We genieten,
dit soort omrijden zorgt voor veel opmerkingen naar elkaar als: ' Geweldig hè, zo'n rit, wat
is het hier prachtig.'
We groeten jullie hartelijk vanuit Blokhus, ongeveer 100 km voor Skagen.
U
Jannie reageert: 'Het duurt wel lang voordat we een aanwijzing krijgen, we gaan toch wel goed?' 'O kijk daar in die bocht krijgen we een aanwijzing', inderdaad, maar niet de aanwijzing die we zoeken. na 7 km met dé wind in de rug, roept Jannie: ' Zie je dat restaurant daar op die dijk?, daar hebben we gisteren koffie gedronken'. Zou het echt zo zijn, zijn we aan de binnenkant van de dijk gereden waar we gisteren de buitenkant namen? Jawel hoor, 7 km met de wind in de rug de verkeerde kant op. Er zit maar een ding op, terug tegen de wind. We
komen terug bij het beginpunt en hebben 15 km gereden, opnieuw met veel tegenwind.
Dit was een negatief voorbeeld, we hebben ook een positieve situatie. De kaart geeft een route
aan door het bos, veel slingers en stijgen en dalen, met wisselend tegenwind. We kiezen
ervoor om de kustroute te nemen, niet wetend hoe die zal zijn. Al snel zien we dat er een
fietspad naast de autoweg is. We rijden door een prachtig duingebied, met wisselend door de
duinvalleien uitzicht op de zee. Met de wind in de rug. Schatting windkracht 5. We genieten,
dit soort omrijden zorgt voor veel opmerkingen naar elkaar als: ' Geweldig hè, zo'n rit, wat
is het hier prachtig.'
We groeten jullie hartelijk vanuit Blokhus, ongeveer 100 km voor Skagen.
U
zaterdag 9 juli 2011
In Denemarken
Lieve volgers,
Sinds afgelopen maandagmiddag zijn we in Denemarken! Het was heel leuk om op de fiets vanuit Nederland, de Duits-Deense grens te passeren! Hier hadden we o.a. naar uitgekeken.
Vanaf de grens zijn we eerst naar het stadje Tønder gegaan, we kwamen door Møgeltønder, een heel mooie oude plaats, waar de Deense Prins woont, lazen we later.
Ook Tønder is een prachtige plaats met veel mooie oude huizen. 's Avonds hebben we daar gezellig gegeten en nog rondgelopen, daarbij genoten van de winkels met mooi Deens design!
Wat opvalt hier in Denemarken is de uitgestrektheid en ook dat je weinig mensen tegenkomt. Je kan een uur fietsen zonder iemand tegen te komen. Bij de steden is het wel drukker. Dorpen bestaan vaak maar uit enkele huizen, winkels zijn dan ook vaak ver te zoeken.
De wegen is een verhaal apart. Dikwijls moeten we over onverharde wegen, dat kan dan zijn over een plat gereden pad tussen het gras maar heel vaak zijn het paden of ook bredere wegen met grind. Dat rijdt niet echt lekker, zeker als het dan ook nog regent dan rijdt het vreselijk zwaar! Regelmatig rijden we ook naast of over een autoweg. We genieten dan extra als we over een "normale" weg kunnen rijden waar niet al te veel auto's langs scheuren.
We vinden Denemarken duidelijk anders dan Duitsland, zeker wat bouwstijl betreft. Het is hier ook een licht glooiend landschap.
In Duitsland reden we vaak heel dicht langs de kust, weliswaar vaak achter schapendijken. Schapendijken? Dat zijn soort fietspaden, meestal van beton, achter een groene dijk waar de schapen vrij rond lopen. Je moet iedere keer door een smal poortje, dus afstappen, hek open doen en weer dicht (anders zouden de schapen weg lopen). De paden liggen vol met schapenpoep, daar probeer je dus zo goed mogelijk tussen door te laveren. Als het regent moet je oppassen dat je er niet helemaal onder zit! De schapen lopen heel de dag te eten of liggen ons een beetje schaapachtig aan te kijken zo van wat tobben jullie allemaal? Dit soort paden hebben we in Duitsland kilometers en kilometers gereden!
We genieten van alles wat groeit en bloeit langs de wegen, mooie korenvelden, velden vol met bloeiende kamillen (in Nederland nooit gezien), wilde lupinen, epimedum (elfenbloemen), wij hebben een soort in de tuin maar hier in 't wild doen ze het veel beter. We zien ook heel veel wilde rozen en in Duitsland bloeien allerlei soorten rozen in allerlei kleuren zoals in Frankrijk de Hortensia's.
De campings in Denemarken hebben vaak een keuken met gasstellen en ovens waar je je eten kunt klaarmaken en koken. Daar wordt veel gebruik van gemaakt, ook door ons. Het is gezellig en 't ruikt vaak lekker. Een leuk sfeertje.
Voordat we weggingen waren we van plan om als het zou regenen een bed en breakfast te zoeken. We hebben tot nu toe steeds gekampeerd, niet omdat het niet geregend heeft ......... verre van dat. We vinden het tot nu toe steeds gezellig om te kamperen. Vanaf het begin dat we gingen kamperen (nu 33 jaar geleden) genieten we daar altijd weer van!
Het is een heel verhaal geworden. Volgende keer hopen we jullie te kunnen berichten vanuit de omgeving van Skagen.
Een hartelijke groet, en voor wie zelf op vakantie gaan : een fijne vakantie toegewenst,
Govert en Jannie
Sinds afgelopen maandagmiddag zijn we in Denemarken! Het was heel leuk om op de fiets vanuit Nederland, de Duits-Deense grens te passeren! Hier hadden we o.a. naar uitgekeken.
Vanaf de grens zijn we eerst naar het stadje Tønder gegaan, we kwamen door Møgeltønder, een heel mooie oude plaats, waar de Deense Prins woont, lazen we later.
Ook Tønder is een prachtige plaats met veel mooie oude huizen. 's Avonds hebben we daar gezellig gegeten en nog rondgelopen, daarbij genoten van de winkels met mooi Deens design!
Wat opvalt hier in Denemarken is de uitgestrektheid en ook dat je weinig mensen tegenkomt. Je kan een uur fietsen zonder iemand tegen te komen. Bij de steden is het wel drukker. Dorpen bestaan vaak maar uit enkele huizen, winkels zijn dan ook vaak ver te zoeken.
De wegen is een verhaal apart. Dikwijls moeten we over onverharde wegen, dat kan dan zijn over een plat gereden pad tussen het gras maar heel vaak zijn het paden of ook bredere wegen met grind. Dat rijdt niet echt lekker, zeker als het dan ook nog regent dan rijdt het vreselijk zwaar! Regelmatig rijden we ook naast of over een autoweg. We genieten dan extra als we over een "normale" weg kunnen rijden waar niet al te veel auto's langs scheuren.
We vinden Denemarken duidelijk anders dan Duitsland, zeker wat bouwstijl betreft. Het is hier ook een licht glooiend landschap.
In Duitsland reden we vaak heel dicht langs de kust, weliswaar vaak achter schapendijken. Schapendijken? Dat zijn soort fietspaden, meestal van beton, achter een groene dijk waar de schapen vrij rond lopen. Je moet iedere keer door een smal poortje, dus afstappen, hek open doen en weer dicht (anders zouden de schapen weg lopen). De paden liggen vol met schapenpoep, daar probeer je dus zo goed mogelijk tussen door te laveren. Als het regent moet je oppassen dat je er niet helemaal onder zit! De schapen lopen heel de dag te eten of liggen ons een beetje schaapachtig aan te kijken zo van wat tobben jullie allemaal? Dit soort paden hebben we in Duitsland kilometers en kilometers gereden!
We genieten van alles wat groeit en bloeit langs de wegen, mooie korenvelden, velden vol met bloeiende kamillen (in Nederland nooit gezien), wilde lupinen, epimedum (elfenbloemen), wij hebben een soort in de tuin maar hier in 't wild doen ze het veel beter. We zien ook heel veel wilde rozen en in Duitsland bloeien allerlei soorten rozen in allerlei kleuren zoals in Frankrijk de Hortensia's.
De campings in Denemarken hebben vaak een keuken met gasstellen en ovens waar je je eten kunt klaarmaken en koken. Daar wordt veel gebruik van gemaakt, ook door ons. Het is gezellig en 't ruikt vaak lekker. Een leuk sfeertje.
Voordat we weggingen waren we van plan om als het zou regenen een bed en breakfast te zoeken. We hebben tot nu toe steeds gekampeerd, niet omdat het niet geregend heeft ......... verre van dat. We vinden het tot nu toe steeds gezellig om te kamperen. Vanaf het begin dat we gingen kamperen (nu 33 jaar geleden) genieten we daar altijd weer van!
Het is een heel verhaal geworden. Volgende keer hopen we jullie te kunnen berichten vanuit de omgeving van Skagen.
Een hartelijke groet, en voor wie zelf op vakantie gaan : een fijne vakantie toegewenst,
Govert en Jannie
vrijdag 1 juli 2011
Lieve mensen,
We zijn weer een paar dagen en een aantal kilometers verder. Vandaag weer rust- en wasdag en ook weer even gelegenheid om een berichtje te schrijven. Sinds gisteren middag half twee staan we op een camping in Büsum ongeveer 200 km voor de Deense kust.
Het is wisselend bewolkt hier. Dinsdag en woensdag hebben we erg veel tegenwind gehad, vandaar dat we gisteren al vroeg gestopt zijn omdat nog 30 kilometer naar de volgende camping ons wat te ver leek.
We hebben het heel goed naar ons zin. Het is ook heel apart om zo iedere dag weer op de fiets te stappen en te kijken waar je 's avonds uitkomt, dat is iedere keer weer een verrassing.
We komen zodoende op allerlei verschillende campings (we hadden gelijk voor de ANWB wel een keuring kunnen doen ....) Soms kom je op een heel mooie schone camping, dan weer ergens waar het heel gezellig is maar niet zo proper en afgelopen dinsdag kwamen we op een camping waar je volgens Govert naar toe moet gaan als je depressief wilt worden ......
Hoe ziet onze dag er verder uit?
We staan meestal ergens tussen 7.15 uur en 8.00 uur op. Dan eerst wassen en aankleden.
Govert kookt water voor de thee en maakt ontbijt klaar. Terwijl begin ik vast om de slaapzakken en matjes weer op te rollen en in te pakken. Voordat we weggingen leek me dat een heel gedoe, om iedere dag alles weer in te pakken, maar dat valt me reuze mee.
Na het ontbijt alle tassen verder ordenen en inpakken. Govert hangt de tassen weer op de fiets en als laatste pakken we de tent in.
Meestal zijn we dan om 10.00 uur startklaar, dan nog even insmeren voor de zon en naar de w.c.
en fietsen maar. Het gaat wel steeds sneller, want dinsdag en woensdag vertrokken we om half tien.
Soms moeten we eerst nog even op eten uit voor onderweg, maar dat proberen we als het kan wel de dag ervoor al te kopen. Er zijn echter niet altijd winkels in de buurt.
Voor onderweg gaat er brood mee, plakjes kaas, potje of cupjes jam, leverpastei. Margarine gebruiken we niet, met de warmte zou het smelten. We hebben koffie bij ons en een thermosfles met warm water zodat we bij de eerste stop koffie kunnen drinken met een mars of i.d. Lekker!
Verder 2 bananen en 2 bakjes vruchtenyoghurt. We zorgen dus goed voor onszelf zoals jullie zien.
We proberen rond vier uur - half vijf op een camping aan te komen. Dan direct de tent opzetten,
dat gaat meestal heel snel, en water koken voor de koffie.
's Avonds gaan we meestal ergens eten en daarna gaan we ons dagboek bijhouden en eventueel wat lezen, als we daar nog puf voor hebben. We gaan meestal vroeg naar bed, heerlijk om lekker uit te rusten van een intensieve dag!
Volgende keer zullen we jullie wat meer vertellen over wat we allemaal zien onderweg.
Nu nog een leuk voorval: Govert zei steeds " je ketting moet gesmeerd, als we een fietsenmaker zien gaan we even aan". We zagen geen fietsenmaker maar we reden onze route en kwamen ergens om de hoek, daar stond een meneer (mooie mercedes voor de deur) zijn heggenschaar in te spuiten met een spuitbus. Govert heel spontaan, houdt in en spreekt de man aan, wijst naar de spuitbus en naar de ketting van mijn fiets, die is droog, kan hij misschien ook even ? ......
De man eerst even verbaasd maar toen ah ...... ja hij begreep, oh natuurlijk geen probleem! Hij haalt zelfs nog een nieuwe spuitbus uit de garage en zo werd dat klusje even geklaard! Nog even verteld dat we helemaal naar Denemarken gaan, dat vond hij helemaal geweldig. En na vielen dank en danke schön, wij weer verder. Toen we weer op de fiets zaten moesten we wel hartelijk lachen om deze komische situatie.
Een hartelijke groet vanuit het hoge Noorden,
Govert en Jannie
We zijn weer een paar dagen en een aantal kilometers verder. Vandaag weer rust- en wasdag en ook weer even gelegenheid om een berichtje te schrijven. Sinds gisteren middag half twee staan we op een camping in Büsum ongeveer 200 km voor de Deense kust.
Het is wisselend bewolkt hier. Dinsdag en woensdag hebben we erg veel tegenwind gehad, vandaar dat we gisteren al vroeg gestopt zijn omdat nog 30 kilometer naar de volgende camping ons wat te ver leek.
We hebben het heel goed naar ons zin. Het is ook heel apart om zo iedere dag weer op de fiets te stappen en te kijken waar je 's avonds uitkomt, dat is iedere keer weer een verrassing.
We komen zodoende op allerlei verschillende campings (we hadden gelijk voor de ANWB wel een keuring kunnen doen ....) Soms kom je op een heel mooie schone camping, dan weer ergens waar het heel gezellig is maar niet zo proper en afgelopen dinsdag kwamen we op een camping waar je volgens Govert naar toe moet gaan als je depressief wilt worden ......
Hoe ziet onze dag er verder uit?
We staan meestal ergens tussen 7.15 uur en 8.00 uur op. Dan eerst wassen en aankleden.
Govert kookt water voor de thee en maakt ontbijt klaar. Terwijl begin ik vast om de slaapzakken en matjes weer op te rollen en in te pakken. Voordat we weggingen leek me dat een heel gedoe, om iedere dag alles weer in te pakken, maar dat valt me reuze mee.
Na het ontbijt alle tassen verder ordenen en inpakken. Govert hangt de tassen weer op de fiets en als laatste pakken we de tent in.
Meestal zijn we dan om 10.00 uur startklaar, dan nog even insmeren voor de zon en naar de w.c.
en fietsen maar. Het gaat wel steeds sneller, want dinsdag en woensdag vertrokken we om half tien.
Soms moeten we eerst nog even op eten uit voor onderweg, maar dat proberen we als het kan wel de dag ervoor al te kopen. Er zijn echter niet altijd winkels in de buurt.
Voor onderweg gaat er brood mee, plakjes kaas, potje of cupjes jam, leverpastei. Margarine gebruiken we niet, met de warmte zou het smelten. We hebben koffie bij ons en een thermosfles met warm water zodat we bij de eerste stop koffie kunnen drinken met een mars of i.d. Lekker!
Verder 2 bananen en 2 bakjes vruchtenyoghurt. We zorgen dus goed voor onszelf zoals jullie zien.
We proberen rond vier uur - half vijf op een camping aan te komen. Dan direct de tent opzetten,
dat gaat meestal heel snel, en water koken voor de koffie.
's Avonds gaan we meestal ergens eten en daarna gaan we ons dagboek bijhouden en eventueel wat lezen, als we daar nog puf voor hebben. We gaan meestal vroeg naar bed, heerlijk om lekker uit te rusten van een intensieve dag!
Volgende keer zullen we jullie wat meer vertellen over wat we allemaal zien onderweg.
Nu nog een leuk voorval: Govert zei steeds " je ketting moet gesmeerd, als we een fietsenmaker zien gaan we even aan". We zagen geen fietsenmaker maar we reden onze route en kwamen ergens om de hoek, daar stond een meneer (mooie mercedes voor de deur) zijn heggenschaar in te spuiten met een spuitbus. Govert heel spontaan, houdt in en spreekt de man aan, wijst naar de spuitbus en naar de ketting van mijn fiets, die is droog, kan hij misschien ook even ? ......
De man eerst even verbaasd maar toen ah ...... ja hij begreep, oh natuurlijk geen probleem! Hij haalt zelfs nog een nieuwe spuitbus uit de garage en zo werd dat klusje even geklaard! Nog even verteld dat we helemaal naar Denemarken gaan, dat vond hij helemaal geweldig. En na vielen dank en danke schön, wij weer verder. Toen we weer op de fiets zaten moesten we wel hartelijk lachen om deze komische situatie.
Een hartelijke groet vanuit het hoge Noorden,
Govert en Jannie
Abonneren op:
Posts (Atom)